آموزش بیت کوین

ارز دیجیتال بیت کوین (Bitcoin) چیست؟ هر آنچه که نیاز است بدانید!

یک اختراع متحولانه در سال ۲۰۰۹ توسط فرد یا گروهی که هنوز هم هویتشان نامعلوم است، توانست شاخه‌ی جدیدی در بازارهای مالی دنیا ایجاد کند. این اختراع همان بیت کوین است.

سکه‌های مجازی که عامه‌ی مردم آن‌ها را به نام ارز دیجیتال می‌شناسند. اگر ۵ سال به عقب برگردیم،‌ کمتر کسی در مورد بیتکوین شنیده یا از آن مطلع بود، اما هرچه جلوتر می‌رویم،‌ با کاهش ارزش پول ملی و اتفاقات اقتصادی مختلفی که در دنیا در حال وقوع است، به وضوح مشاهده می‌شود که عده‌ی بیشتری از مردم وارد بازارهای مالی شده‌ تا از این طریق بتوانند سرمایه‌ی خود را رشد دهند.

متأسفانه بسیاری از کاربرها فقط به دنبال سود بوده و شناختی نسبت به این فناوری جدید ندارد و اگر از آن‌ها بپرسید بیت کوین چیست یا چه ارتباطی با بلاک چین دارد، پاسخ صحیحی برای آن ندارند!

در این مقاله می‌خواهیم به طور جامع و به زبان ساده، شما را با ارز دیجیتال بیت کوین آشنا کنیم و به ویژگی‌ها، طرز کار، کاربرد، تفاوت آن با دیگر ارزها، مشکلات قانونی و… بپردازیم. حتی اگر قبلاً در این باره مطالعه داشته‌اید، پیشنهاد می‌کنیم جهت تکمیل اطلاعات خود، این مطلب را از دست ندهید.

بیت کوین چیست؟

بیت کوین یک نرم افزار غیرمتمرکز است که روی چندین کامپیوتر در سراسر جهان به طور همزمان اجرا می‌شود و مثل یک بانک، امکان جابه‌جایی پول دیجیتال را برای کاربرها فراهم می‌کند. این شبکه از تکنولوژی دفترکل توزیع‌شده (DLT) خاصی به نام بلاک چین (Blockchain) استفاده می‌کند.

«بیت کوین» (Bitcoin) با نماد BTC یک پول دیجیتال است ولی با پول دیجیتالی که در عابربانک‌های خود داریم تفاوت دارد. تمام بانک‌هایی که می‌شناسیم یک وبسایت مشخص داشته و کلیه‌ی سرویس‌های خود را توسط یک سرور و یک سیستم مرکزی ارائه می‌دهند.

شبکه‌ی بیت کوین به این شکل طراحی نشده و سرور مرکزی برای آن وجود ندارد. «ساتوشی ناکاموتو» (Satoshi Nakamoto) نام فرد یا گروه ناشناسی است که اولین بار ایده‌ی بیت کوین را به دنیا معرفی کرد.

نرم‌افزار طراحی‌شده برای بیت کوین این ويژگی را داشت که می‌توانست روی چندین کامپیوتر در سراسر دنیا به طور هم‌زمان اجرا شود و همه‌ی اعضای شبکه (یا نودها (Nods))، یک نسخه‌ از داده‌های کل شبکه را در سیستم خود داشته باشند.

وقتی همه‌ی اعضا، یک نسخه از پایگاه داده را در اختیار داشته باشند، می‌توانند در مورد انتقال پول بین آدرس‌ها یا شماره حساب‌های مختلف نظر دهند. در شبکه‌ی بیت کوین فقط زمانی پول با موفقیت جابه‌جا می‌شود که بیش از نیمی از تمام اعضای شبکه، درستی اطلاعات تراکنش مورد نظر را تأیید کنند.

به چنین سیستمی که پایگاه‌داده‌ی‌ متمرکز ندارد، یک «دفتر کل توزیع‌شده» (DLT= Distributed Ledger Technology) گفته می‌شود. DLTها انواع مختلفی دارند و بیت کوین از نوع خاصی از آن‌ها به نام «بلاک چین» (Blockchain) استفاده می‌کند.

به شبکه‌هایی که از دفترکل توزیع‌شده استفاده می‌کنند، «شبکه‌های غیرمتمرکز» (Decentralized Networks) می‌گوییم. طراحی این نوع شبکه‌ها مثل بیت کوین، باید به گونه‌ای باشد که بدون نیاز به سرور مرکزی، سیستم و اعضای آن بتوانند تمام کارها را مدیریت کرده و جلوی خرابکاری‌های احتمالی را بگیرند.

به همین دلیل در پیاده‌سازی شبکه‌های غیرمتمرکز از سیستم‌های «رمزنگاری» (Encryption) و قوانین مختلف برای رسیدن به یک همفکری عمومی استفاده می‌شود که در ادامه بیشتر راجع‌ به آن‌ها صحبت می‌کنیم.

از آنجایی که این پول جدید، بر اساس یک سیستم رمزنگاری پیچیده کار می‌کند، به آن «ارز رمزنگاری‌شده» یا «کریپتوکارنسی» (Cryptocurrency) گفته می‌شود. در فارسی هم معادل‌های مختلفی مثل رمزارز یا ارز دیجیتال برای آن به‌کار می‌رود.

بیت کوین چیست؟

چه چیزی بیت کوین را ارزشمند می کند؟

بیت کوین غیرمتمکز، غیرقابل سانسور، امن و یک شبکه‌ی پولی جهانی است. هر فردی می‌تواند به کمک این سیستم از هر جای دنیا به هر مقصد دلخواه، هر مقدار پول را با کارمزد خیلی کم، جابه‌جا کند.

بیت کوین دارای ویژگی‌هایی است که باعث می‌شود در دنیای اقتصاد امروزی، توجهات زیادی به آن جلب شود. بیت کوین غیرمتمرکز، غیرقابل سانسور، امن و یک شبکه‌ی پولی جهانی است.

هر فردی می‌تواند به کمک این سیستم از هر جای دنیا به هر مقصد دلخواه، هر مقدار پول را با کارمزد خیلی کم، جابه‌جا کند. این کار فقط به یک ارتباط اینترنتی و یک کامپپوتر یا تلفن همراه نیاز دارد.

شبکه‌ی بیت کوین برای این جابه‌جایی، هیچ اطلاعاتی مثل نام، کد ملی، جنسیت، آدرس سکونت، شغل، شماره تماس و … را نمی‌پرسد.

هر فرد می‌تواند یک یا چند کیف پول بیت کوین داشته باشد. هیچ فردی نمی‌تواند بیش از آنچه در موجودی کیف پول خود دارد خرج کند. هیچ تراکنشی پس از تأیید نهایی قابل برگشت نیست و هیچ فردی نمی‌تواند بدون داشتن رمز کیف پول که به آن «کلید خصوصی» (Private Key) گفته می‌شود، موجودی فرد دیگری را خرج کند.

پس متوجه شدیم که کلیه‌ی اقدامات امنیتی رایج در امور بانکی (به جز اطلاعات هویتی) در شبکه‌ی بیت کوین لحاظ شده و اجرا می‌شود.

این همان چیزی است که بیت کوین را ارزشمند کرده و باعث شده میلیاردها دلار روی این شبکه سرمایه‌گذاری شود. از طرفی برای تعداد سکه‌ها یا همان کوین‌های BTC  محدودیت ۲۱ میلیون واحد در نظر گرفته شده است.

یعنی تعداد بیتکوین‌ها هیچوقت از این عدد بیشتر نخواهد شد؛ این موضوع باعث می‌شود بیت کوین یک «دارایی ضد تورمی» (anti-Inflationary Asset) در نظر گرفته شود به این معنی که به مرور زمان، به خاطر محدودیت در تولید کوین‌های جدید، مثل طلا، ارزش آن افزایش پیدا کند.

از طرفی میزان تولید بیت کوین‌های جدید هر ۴ سال یکبار طی فرایندی به نام «هاوینگ» (Halving)‌ نصف می‌شود. در حال حاضر، در هر ۱۰ دقیقه، ۶.۲۵ بیتکوین جدید ساخته و به مجموع بیت کوین‌های موجود اضافه می‌شود.

البته باید توجه داشته باشیم که خالق بیت کوین، آن را به عنوان جایگزین سیستم بانکی جهانی ابداع کرد، اما سرنوشت این شبکه مسیر متفاوتی را طی کرده و امروزه بیشتر کاربرها و سرمایه‌گذار‌ها از آن به عنوان یک ابزار ذخیره‌ی ارزش و سرمایه‌گذاری بلندمدت استفاده می‌کنند.

در حال حاضر بیت کوین، بیشترین حجم بازار ارزهای دیجیتال را در اختیار دارد. این عدد در تیر ماه ۱۴۰۰ حدود ۶۰۰ میلیارد دلار و در فروردین همین سال تا ۱.۲ ترلیون دلار بالا رفته بود.

بزرگی این اعداد و نوسانات بازار نشان می‌دهد که این بازار در ماه‌های گذشته، هیاهوی زیادی در تجربه کرده و اتفاقات جنجال‌برانگیزی در حال وقوع است.

شبکه بیت کوین چطور کار می کند؟

اگر علی بخواهد ۱ BTC برای سارا ارسال کند، درخواست علی برای تمام شبکه ارسال می‌شود. همه می‌توانند موجودی و اجازه‌ی خرج کردن علی را در قالب یک تراکنش ببینند و بررسی کنند.

این تراکنش به همراه چندین تراکنش دیگر در یک بلاک قرار می‌گیرد و در صورت تأیید شدن، به زنجیره‌ی بلاک‌های قبلی اضافه می‌شود.

زمانی که می‌خواهیم با استفاده از بانک مقداری پول جابه‌جا کنیم، تمام اقدامات محاسباتی مثل بررسی پایگاه داده برای چک کردن موجودی، صحت شماره حساب مقصد، برداشت پول از حساب مبدأ و افزودن آن به حساب مقصد و… توسط سرور مرکزی بانک انجام می‌شود.

گفتیم که شبکه‌ی بیتکوین غیرمتمرکز است و در آن خبری از سرور مرکزی نیست؛ پس تراکنش‌ها چطور بررسی و ثبت می‌شوند؟

نرم افزار بیت کوین روی بستر یک دفترکل توزیع شده به نام بلاک چین اجرا می‌شود. شماره حساب‌های بیت کوین در حقیقت «آدرس‌های بلاک چین» (Blockchain Addresses) هستند و این آدرس‌ها می‌توانند مقداری بیت کوین در خود نگهداری کنند. موجودی هر کیف پول توسط یک عدد مثل ۱BTC، ۲۰ BTC، ۵۰۰ BTC‌، ۰.۰۰۲ BTC یا هر مقدار دیگر نمایش داده می‌شود.

زمانی که علی بخواهد 1 BTC برای سارا ارسال کند، درخواست علی برای تمام شبکه ارسال می‌شود. همه می‌توانند موجودی علی را ببینند و تشخیص دهند که مقدار بیت کوین کافی برای انجام این تراکنش را در آدرس کیف پول خود دارد یا خیر.

به جز بحث موجودی، موارد دیگری نیز وجود دارد که اعضای شبکه در مورد هر تراکنش باید آن‌ها را بررسی کنند. مثلاً علی باید ثابت کند که اجازه‌ی خرج کردن از کیف پول خود را دارد.

هر فرد این کار را با استفاده از کلید خصوصی منحصربه‌فرد خود انجام می‌دهد. در حقیقت اعضای شبکه می‌توانند متوجه شوند که آیا فرستنده کلید خصوصی آدرس مبدأ را دارد یا نه. این کار به کمک مفهوم جالبی به نام «امضای دیجیتال» (Digital Signature) انجام می‌شود.

کلیه‌ی این مراحل توسط فرایند ریاضی پیچیده‌ای با استفاده از «توابع هش» (Hash Functions) پردازش و محاسبه می‌شود و این تضمین وجود دارد که هیج فردی نمی‌تواند به صورت تصادفی، امضای دیجیتال یا کلید خصوصی حساب دیگری را تولید کند.

پس از بررسی موارد لازم، شبکه، اطلاعات این تراکنش را به همراه چند هزار تراکنش دیگر، در قالب یک بسته‌ی رمزنگاری شده به نام «بلاک» (Block) قرار می‌دهد و پس از تأیید شدن، آن را به بلاک‌های قبلی اضافه می‌کند.

به این ترتیب اطلاعات تراکنش‌ها در بلاک‌های پست‌سرهم به صورت یک زنجیره در شبکه ذخیره می‌شوند و به همین علت آن‌ها را زنجیره‌ی بلوکی یا بلاک چین می‌نامند.

بلاک چین چیست؟

بلاک چین یک دفترکلِ فقط نوشتنی است؛ به این معنی که فقط می‌توان داده‌ها را به آن اضافه کرد و حذف یا تغییر داده‌های اضافه شده به شدت سخت و پرهزینه است. داده‌های در بسته‌هایی به نام بلاک قرار گرفته و پس از رمزنگاری، به مجموعه‌ بلاک‌های قبلی اضافه می‌شوند.

تا اینجا چندین مرتبه از بلاک چین نام برده شد،‌ اما تعریف بلاک چین چیست و چه کاربردی دارد؟ بلاک چین در حقیقت یک نوع دفترکلِ فقط نوشتنی است؛ به این معنی که فقط می‌توان داده‌ها را به آن اضافه کرد و حذف یا تغییر داده‌های اضافه شده به‌شدت سخت و دشوار است.

داده‌های پردازش‌شده در قالب اطلاعات، درون بلاک قرار می‌گیرند و هر بلاک، رمزنگاری و در انتها به بلاک‌های قبلی اضافه می‌شود. در ضمن برای رمزنگاری هر بلاک، از رمز بلاک قبلی نیز استفاده می‌شود و در حقیقت همه‌ی آن‌ها زنجیروار بهم متصل خواهند بود.

عملیات رمزنگاری بلاک‌ها به کمک توابع ریاضی هش انجام می‌گیرد. ویژگی تابع هش این است که می‌تواند به ازای ورودی‌های مختلف، خروجی با اندازه‌ی ثابت تولید کند.

شبکه‌ی بیتکوین از تابع هش SHA-256‌ استفاده می‌کند. این تابع به ازای هر ورودی با اندازه‌ی دلخواه، یک خروجی ۲۵۶ بیتی تولید می‌کند. نکته‌ی مهم در عملیات هش، یک‌طرفه و غیربازگشتی بودن آن است.

یعنی به راحتی می‌توان برای هر داده‌ای، یک مقدار هش تولید کرد؛ اما تشخیص مقدار اولیه از روی خروجی هش، کاری بسیار سخت و پرهزینه است.

بلاک های موجود در بلاک چین با چنین سیستم رمزنگاری قدرتمندی به هم متصل می‌شوند. اگر کوچکترین تغییر یا دستکاری در اطلاعات یک بلاک صورت بگیرد، هش آن بلاک مقدار متفاوتی خواهد شد و هم‌چنین هش تمام بلاک‌های زنجیره نیز تغییر خواهد کرد. به همین دلیل است که امکان دستکاری اطلاعات ثبت‌شده در بلاک چین بسیار کم است.

این ویژگی‌های باعث شده که اکثر پروژه‌های کریپتویی، بستر بلاک چین را برای پیاده‌سازی شبکه‌ی خود انتخاب کنند. اما باید توجه داشته ‌باشیم که بلاکچین تنها یک زیرمجموعه از دنیای بزرگ DLTها (دفترکل توزیع‌شده) است.

بلاک چین چیست؟

بیت کوین چگونه ساخته می شود؟ استخراج بیت کوین به چه معناست؟

شبکه‌ی بیت کوین براساس الگوریتم اجماع PoW کار می‌کند. در این الگوریتم، ماینر‌ها وظیفه‌ی تأیید تراکنش‌های شبکه را برعهده دارند که به تجهیزات و هزینه‌ی قابل توجهی نیاز دارد.

شبکه به ازای تأیید هر بلاک، مقداری بیت کوینِ جدید تولید می‌کند و به عنوان پاداش به ماینرها پرداخت می‌شود. تولید این مقدار بیت کوینِ جدید هر ۴ سال یکبار نصف می‌شود.

مدل فعالیت شبکه‌ی بیت کوین به این صورت است که برخی از اعضای شبکه، نرم افزار بیت کوین را روی کامپیوتر خود اجرا می‌کنند و عده‌ی دیگری نیز در نقش «ماینر» (Miner) یا استخراج‌کننده به تأیید تراکنش‌ها می‌پردازند.

نرم افزار بیت کوین نسخه‌های مختلفی دارد که معروف‌ترین آن‌ها «بیت کوین کُر» (Bitcoin Core) است. در حال حاضر بیش از ۱۳ هزار نود فعال در شبکه وجود دارد که این نرم‌افزار روی سیستمشان در حال اجراست.

تصمیم‌های نهایی توسط این نود‌ها در شبکه صورت می‌گیرد و در طرف مقابل، ماینر‌ها توان پردازشی لازم برای فرایند‌ تأیید تراکنش‌ها و بلاک‌ها را انجام می‌دهند.

شبکه‌‌های غیرمتمرکز برای رسیدن به یک توافق دسته‌جمعی از قوانین خاصی به نام «الگوریتم اجماع» (Consensus Algorithm) استفاده می‌کنند.

الگوریتم اجماع مشخص می‌کند که نودهای مختلف بر چه اساسی باید با یک تصمیم مثل تأیید شدن تراکنش‌ها و تشکیل بلاک‌ها موافقت یا مخالفت کنند.

بیت کوین از الگوریتم اجماع «گواه اثبات کار» (PoW= Proof of Work) استفاده می‌کند. در این الگوریتم، پس از اینکه تراکنش‌ها در بلاک قرار گرفتند و کلیه‌ی مراحل رمزنگاری انجام شد، از ماینرها خواسته می‌شود که طبق شروط خاصی، یک هش منحصربه‌فرد برای بلاک فعلی پیدا کنند.

به اولین ماینری که بتواند هش منحصر به فرد بلاک فعلی را در کمتر از ۱۰ دقیقه پیدا کند تعدادی بیتکوین به عنوان پاداش پرداخت می‌شود.

از آنجایی که انجام این کار نیازمند صرف انرژی و هزینه‌ی قابل توجهی بوده و مشابه عملیات استخراج معدن طاقت‌فرساست، به آن «ماینینگ» (Mining) و افرادی که با تجهیزات مخصوص این کار را انجام می‌دهند، ماینر یا استخراج‌کننده گفته می‌شود.

بیت کوین‌هایی که از این طریق استخراج می‌شوند‌، کاملاً جدید بوده و توسط نرم‌افزار بیتکوین به کیف پول ماینر‌ها واریز می‌شود و به این ترتیب بیت کوین جدید ساخته می‌شود.

در زمان آغاز فعالیت این شبکه، به ازای استخراج هر بلاک جدید، ۵۰ BTC تولید می‌شد. ۴ سال بعد، اولین هوینگ بیت کوین رخ داد و این مقدار به ۲۵ BTC و ۴ سال بعد در هوینگ دوم به  ۱۲.۵ BTC کاهش پیدا کرد.

پس از آخرین هوینگ که در سال ۲۰۲۰ شاهد آن بودیم، پاداش استخراج بلاک باز هم نصف شد و هم اکنون پاداش استخراج بیت کوین  به ۶.۲۵ BTC است.

آیا می‌توان تمام بیت کوین‌ها را همزمان استخراج کرد؟

نرم افزار بیت کوین مدت زمان ساخته‌شدن بلاک جدید را به کمک مفهومی به نام سختی شبکه کنترل می‌کند و این مدت زمان را به طور تقریبی روی ۱۰ دقیقه ثابت نگه می‌دارد. به این ترتیب، هیچ وقت نمی‌توان با هر مقدار توان پردازشی و هر مقدار ماینر، در هر دقیقه بیشتر از یک بلاک استخراج کرد.

ساتوشی ناکاموتو نرم‌افزار بیتکوین را طوری کدنویسی کرده است که هر ۱۰ دقیقه، فقط یک بلاک جدید تولید و به زنجیره اضافه شود. او این کار را به کمک مفهومی به نام «سختی شبکه» (Network Difficulty) برنامه‌ریزی کرده است.

مجموع توان پردازشی شبکه، یعنی مجموع قدرت پردازش دستگاه‌های ماینر، در هر لحظه‌ قابل مشاهده و اندازه‌گیری است. اگر تعداد دستگاه‌های ماینر بیشتری به شبکه اضافه شود، توان پردازشی شبکه افزایش پیدا می‌کند.

در چنین شرایطی، نرم‌افزار بیت کوین، پارامترِ سختی را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود محاسبه‌ی هش بلاک جدید، توان پردازشی بیشتری نیاز داشته باشد و بلاک‌ها زودتر از ۱۰ دقیقه تشکیل نشوند.

به همین ترتیب در شرایطی که عده‌ای از ماینرها دستگاه‌های خود را خاموش کنند، توان پردازشی شبکه کاهش یافته و سیستم برای طولانی نشدن زمان تشکیل بلاک‌ها، سختی شبکه را متناسب با توان پردازشی، کاهش می‌دهد تا زمان لازم برای تشکیل بلاک‌ها بیش از ۱‍۰ دقیقه طول نکشد.

با توجه به این سازوکار، این تضمین وجود دارد که حتی اگر فردی با صرف هزینه‌ی زیاد بتواند سهم زیادی از قدرت پردازش شبکه را در اختیار بگیرد، باز هم نمی‌تواند در هر دقیقه، بیشتر از یک بلاک را تأیید و درنتیجه سرعت تولید بیت کوین‌ها تقریباً عدد ثابتی خواهند ماند.

با توجه به مدت زمان ۱۰ دقیقه و پاداش ۶.۲۵ BTC در هر بلاک، می‌توان به راحتی متوجه شد که در هر ساعت تقریبا ۳۷.۵ BTC، در هر روز تقریباً ۹۰۰ BTC، در هر ماه تقریباً ۲۷۰۰۰ BTC و در هر سال تقریباً ۳۲۴۰۰۰ BTC تولید می‌شود. تمام این اعداد در هوینگ بعدی که در سال ۲۰۲۴ خواهد بود، نصف می‌شوند.

آیا بیت کوین قانونی است؟

بیت کوین تنها ارز دیجیتالِ موجود نیست و در طول یک دهه‌ی گذشته، رمزارزهای مختلفی مثل اتریوم، کاردانو، ریپل، پولکادات،‌ بایننس کوین و هزاران پروژه‌ی دیگر ساخته شده‌اند و مجموعه‌ی آن‌ها، بازار مالی نوظهور کریپتوکارنسی‌ها را تشکیل می‌دهند.

به علت غیرمتمرکز بودن پروژه‌های این حوزه، فرایند نظارت و قانون‌گذاری در آن‌ها پروسه‌ای پیچیده و زمان‌بر است و تا کنون هیچ کشوری نتوانسته قوانین جامع و مناسبی برای رمزارزها تدوین و اجرا کند.

دولت‌ها و حکومت‌ها همواره تمایل دارند کلیه‌ی سیستم‌های مالی را تحت نظارت خود داشته باشند تا بتوانند در زمان‌های مختلف، محدودیت‌های مورد نظرشان را روی حساب‌ها و جریان‌های مالی اعمال کنند. بیتکوین دقیقاً برای مبارزه با چنین سیستمی خلق شد، پس طبیعی است که دولت‌ها به سادگی با آن کنار نیایند.

به هر حال امروز که بیش از ۱۲ سال از عمر بیت کوین و بازار ارزهای دیجیتال می‌گذرد و علاوه بر کاربرهای معمولی، پای سرمایه‌گذارهای سازمانی نیز به این میدان باز شده، هر کشور قوانین ضدونقیضی در این باره وضع کرده است. در کشور ما ایران، زمانی خرید و فروش دستگاه‌های ماینر آزاد و زمانی هم غیرقانونی بود.

در حال حاضر خرید ماینر و فعالیت استخراج به شرط ثبت دستگاه و پرداخت مالیات و استفاده از تعرفه‌ی برق تصویب‌شده برای این کار، بلامانع است.

هم‌چنین استفاده از «صرافی‌های ارز دیجیتال» (Crypto Exchanges) برای خرید و فروش و نگهداری ارزهای دیجیتال تا زمانی که مصداق پولشویی یا فعالیت‌های قاچاق نباشد، مشکل قانونی ندارد.

البته صرافی‌های این حوزه هیچ مجوزی برای ارائه‌ی این خدمات به کاربرها ندارند و جالب‌تر اینکه هنوز هیچ سازمانی برای اعطای این مجوز تشکیل نشده است. پس نتیجه می‌گیریم این نوع فعالیت‌ها نه قانونی است و نه غیر قانونی.

چطور می‌توان بیت کوین خرید؟

خرید بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال از راه‌های مختلفی امکان‌پذیر است. ساده‌ترین راه خرید بیتکوین استفاده از یک صرافی ارز دیجیتال است.

صرافی ارز دیجیتال جایی است که امکان مبادله‌ی «پول فیات» (Fiat Currency) یا همان پول رایج کشور‌ها را با ارزهای دیجیتال و هم‌چنین مبادله‌ی ارزهای دیجیتال مختلف با هم را امکان‌پذیر می‌سازد و در ازای آن از کاربرها کارمزد دریافت می‌کند.

صرافی‌ها در هر کشور برای مبارزه با پول‌شویی و کارهای خلاف،‌ مجبور به رعایت قوانین «شناخت مشتری» یا همان «احراز هویت» (KYC) هستند. به این ترتیب که اطلاعات شناسایی، تماس و آدرس هر کاربر را دریافت و پس از بررسی، اجازه‌ی فعالیت به آن‌ها داده می‌شود.

صرافی‌ها خدمات مختلفی به کاربرها ارائه می‌کنند. آن‌ها خرید و فروش لحظه‌ای، بازار معاملات کاربرها با هم، کیف پول‌های اختصاصی، سپرده‌گذاری و غیره را برای کاربرها مهیا می‌کنند.

هرچه تنوع خدمات یک صرافی بیشتر و کارمزد دریافتی آن کمتر باشد، تعداد کاربرهای بیشتری از آن استفاده خواهند کرد. در حال حاضر، «بایننس» (Binance) بزرگترین صرافی ارز دیجیتال در جهان است و بیشترین حجم معاملات روزانه‌ی دنیا به این صرافی تعلق دارد.

درآمد سالانه این صرافی به تنهایی حدود نیمی از درامد سالانه ایران از صادرات نفت در سال گذشته بوده است! بهتر است پیش از انتخاب یک صرافی و خرید از آن مقاله «ترید ارز دیجیتال چیست، آموزش ترید در صرافی» را مشاهده کنید و ببینید چگونه می‌توان از یک صرافی ارز دیجیتال در داخل ایران بیت کوین خرید.

به جز صرافی‌ها، بیت کوین را می‌توان از برخی وبسایت‌های فروش ارز دیجیتال و یا اشخاص مختلف نیز تهیه کرد. برای دریافت بیتکوین، مثل دریافت پول که نیاز به شماره کارت یا شماره حساب دارد، کافیست آدرس کیف پول خود را در اختیار فروشنده قرار دهیم.

البته دقت کنید که هنگام انجام چنین کارهایی، حتما از وبسایت‌های معتبر یا اشخاص قابل اعتماد استفاده کنید؛ در غیر اینصورت، استفاده از صرافی‌های معتبر بیشتر توصیه می‌شود.

سرمایه گذاری در بیت کوین

برای سرمایه‌گذاری در بیت کوین می‌توان از ۳ روش کلی خرید و نگهداری، ترید (یا خرید و فروش) و استخراج استفاده کرد.

  • خرید و نگهداری: ساده‌ترین روش سرمایه‌گذاری در بیت کوین خرید و نگهداری بلندمدت آن مثلاً برای یک بازه‌ی ۳ یا ۵ ساله است. در این روش تفاوتی نمی‌کند که بیتکوین را چطور تهیه می‌کنید و فقط باید آن را برای یک مدت چند ساله در کیف پول خود نگهداری کنید. با پیشرفت حوزه‌ی کریپتوکارنسی‌ها و کاهش سرعت تولید بیت کوین‌ها (هر ۴ سال یکبار) یک جهش قیمتی در ارزش بیت کوین رخ می‌دهد.
  • ترید یا خرید و فروش: افرادی که اهل معامله‌گری هستند، می‌توانند با آموزش اصول بازارهای مالی و تحلیل‌های تکنیکال و فاندامنتال، نمودار قیمت بیت کوین را بررسی و در مواقع افت قیمت، اقدام به خرید و با افزایش قیمت اقدام به فروش کرده و سود دریافت کنند. البته بازار ارزهای دیجیتال مثل «فارکس» (Forex) بزرگترین بازار مالی جهان، دو طرفه بوده و از نزول قیمت هم می‌توان به سود رسید.
  • استخراج: استخراج بیت کوین نیازمند دانش فنی و تهیه‌ی تجهیزات لازم و یک فضای مناسب برای نصب و راه‌اندازی آن‌هاست. برای استخراج باید یک فضای مناسب، برق، سیستم تهویه، ارتباط اینترنت، سیم‌کشی شبکه و از همه مهم‌تر یک یا چند دستگاه ماینر تهیه شود. این دستگاه‌ها هزینه‌ی زیادی دارند و برق زیادی هم مصرف می‌کنند. این روش تنها راهی است که می‌توان بیتکوین‌های جدید را به دست آورد. از آنجایی که پارامتر‌های مختلفی روی درآمد استخراج تأثیر دارند، توصیه می‌شود قبل از سرمایه‌گذاری، به طور کامل در مورد آن تحقیق کرده و از افراد باتجربه دانش کسب کنید.

برای اطلاعات کامل‌تر می‌توانید به مقاله‌ی «سرمایه گذاری در بیت کوین چگونه است» مراجعه کنید.

سخن پایانی

شخص یا گروه ناشناسی به نام ساتوشی ناکاموتو حدود ۱۲ سال پیش با اختراع بیت کوین توانست حوزه‌ی جدیدی از تکنولوژی و به تبع آن بازارهای مالی را به دنیا معرفی کند.

بیتکوین یک سیستم پولی غیرمتمرکز، ایمن، شفاف، غیرقابل سانسور و جهانی است و برای مبارزه با سیستم‌های بانکی و پول‌های فیات ساخته شده‌است. این شبکه روی بستر یک دفترکل توزیع‌شده به نام بلاک چین پیاده‌سازی شده و از مزیت‌های آن بهره می‌برد.

کلیه اطلاعات مالی به صورت تراکنش‌های مختلف به شبکه ارسال می‌شوند و نرم‌افزار بیت کوین به کمک نودها و ماینرها می‌تواند اطلاعات را پردازش و در قالب بلاک‌های رمزنگاری‌شده در بلاک چین ذخیره کند.

ساعت‌ها می‌توان در مورد بیتکوین و مسائل فنی و هم‌چنین اخبار پیرامون آن صحبت کرد ولی چیزی که تلاش کردیم در این‌ مطلب به آن اشاره کنیم، کلیتی از تکنولوژی بیت کوین و ویژگی‌های مهم آن بود. خوشحالیم که حوصله‌ی کافی را بخرج داده و این مقاله را تا انتها مطالعه کردید.

نوشته های مشابه

‫4 دیدگاه ها

  1. الان واقعا بیت کوین ترس همه سرمایه گذار های حوزه ارز های دیجیتال شده و برای خیلی ها این سوال هست که آیا بیت کوین بالا میرود یا نه دلیل ریزش این ارز چیه؟

    1. سلام ممنون از نظرتون
      خب بازار کریپتو کلا نوسانات شدیدی داره و دلیل مهمی که قیمت‌ها سقوط کرد، فروپاشی صرافی معروف اف‌تی‌ایکس بود
      البته درحال حاضر قیمت بیت کوین توی روزهای گذشته رشد خوبی داشته
      اگر تحلیل‌ها رو یاد بگیرید و اخبار رو دنبال کنید می‌تونه کمک کننده باشه
      موفق باشید

  2. واقعا الان یعنی هست که کسی ندونه بیت کوین چیست واقعا؟ دنیا رو تحت تاثیر خودش قرار داده یادم نمیره هیچوقت مجری صدا و سیما از کارشناس دعوت کرده بود اومد جلو دوربین و خواست درباره ارز دیجیتال بیت کوین صحبت کنه و گفت که این ارز اسمش بیت کویین هست یعنی ملکه بیت ها یا سکه بیتی یا خدااااا 🙁

    1. سلام دوست عزیز
      خب طبیعتا هنوز هستن کسایی که دنبال این مقوله نرفتن و طبیعتا اطلاعات کمی دارن
      هرچقدر بگذره طرفداران هم بیشتر میشن و بین مردم بیشتر جا میفته
      ممنون از نظر خوبتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا