ربات ictrade
آموزش بورس

تفاوت اختیار معامله اروپایی و آمریکایی در چیست؟

برای معامله و سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی انواع مختلفی از مبادلات و قراردادها وجود دارند که افراد برای خرید و فروش دارایی از آن‌ها استفاده می‌کنند. یکی از انواع این معاملات که بین طرفین شکل می‌گیرد، معاملات آپشن یا اختیار معامله است. امکان انجام این معاملات در اغلب کشورهای دنیا برای بازارهای جهانی وجود دارد، اما ممکن است اصول و نحوه انجام آن تفاوت‌هایی داشته باشد.

در این مقاله قصد داریم شما را با مفهوم قراردادهای آپشن یا اختیار معامله و تفاوت‌هایی که میان روش آمریکایی و اروپایی آن وجود دارد آشنا کنیم.

اختیار معامله (Option Trading) چیست؟

قراردادهای «اختیار معامله» (Option Trading) شکلی از قرارداد مشتقات هستند که برای خریداران قرارداد (صاحب اختیار) حق خرید یا فروش یک دارایی را با قیمت انتخابی برای زمانی در آینده فراهم می‌کند. برای این منظور مبلغی به عنوان «پرمیوم» (premium) (بیمه معاملات) از طرف فروشنده برای خریدار در نظر گرفته می‌شود. لازم به ذکر است که هیچ اجباری برای خرید و فروش صاحب این قرارداد ایجاد نمی‌شود.

اگر قیمت‌های بازار با ایده‌آلی که صاحبان قرارداد آپشن در نظر دارند، خیلی متفاوت باشد و آن‌ها اطمینان حاصل کنند که زیان‌های احتمالی بیش از مبلغ پرمیوم نیست، از این حق یا اختیار برای خرید و فروش استفاده نمی‌کنند و اجازه می‌دهند تا منقضی شود. از طرفی دیگر، در صورتی که بازار به نفع آن‌ها حرکت کند، اختیار این را دارند که از حق خود برای خرید و فروش استفاده کنند.

به‌طور کلی، معاملات آپشن یا «اختیار معامله» به قرارداد اختیار خرید (Call Option) و اختیار فروش (Put Option) تقسیم می‌شوند.

 

اختیار خرید Call Option

با «آپشن خرید»، صاحب قرارداد حق خرید دارایی مد نظر خود را با قیمتی مشخص شده در تاریخی در آینده پیدا می‌کند.

تاریخ انقضای این قراردادها می‌تواند از یک ماه تا بیش از یک سال تغییر کند. مبلغی که برای خرید آپشن خرید تعیین می‌شود،‌ برابر با حداکثر ریسکی است که خریدار آن ممکن است متحمل شود. زمانی که قیمت سهم یا دارایی به یک آپشن خرید با قیمتی بالاتر از قیمت اعمال می‌رسد، این آپشن سودآور خواهد بود؛ پس در این زمان می‌توان Call را اجرا کرد.

 

اختیار فروش Put Option

با «آپشن فروش» خریدار این قرارداد حق فروش دارایی در زمان مشخص در آینده و با قیمتی انتخاب شده را به دست می‌آورد.

قرارداد اختیار فروش یا آپشن ­Put این حق را برای خریدار ایجاد می‌کند که سهم مورد نظر را با قیمت از پیش توافق شده و تا سومین جمعه از ماه تاریخ سررسید به فروش برساند؛ مانند آپشن­‌های Call، تاریخ انقضای این قراردادها نیز می‌تواند از یک ماه تا بیش از یک سال متغیر باشد. در این نوع از معاملات حداکثر سود، زمانی حاصل می‌شود که قیمت دارایی به صفر می‌رسد.

 

تفاوت اختیار معامله آمریکایی و اروپایی

تفاوت قرارداد اختیار معامله آمریکایی و اروپایی در زمان سررسید آن‌ها است. اختیار معامله‌ به سبک آمریکایی در هر تاریخی قبل از زمان سررسید قابل اجرا هستند. در حالی که اختیار معامله به سبک اروپایی تنها در زمان سررسید قابل اجراست.

اگرچه اکثر قراردادهای اختیار معامله برای سهام از نوع آمریکایی هستند، بسیاری از شاخص‌های سهام بزرگ، از جمله S&P 500، به روش اروپایی معامله می‌شوند.

قراردادهای اختیار معامله

 

اختیار معامله آمریکایی

قراردادهای اختیار معامله از قراردادهای مشتقه هستند که ارزش خود را از یک دارایی پایه به دست می‌آورند. قرارداد اختیار معامله‌ی سهام، یک نوع سهم را شامل می‌شود، در حالی که این نوع قرارداد، برای شاخص‌ها سبدی از بخشی از یک بازار یا یک صنعت خاص را در بر دارد.

حال اینکه در قراردادهای اختیار معامله آمریکایی محدودیتی در زمان اجرا، پیش از تاریخ سررسید وجود ندارد. با این وجود، سرمایه‌گذاران می‌توانند با فروش قبل از انقضای آن، موقعیت اختیار را از بین ببرند، اگرچه ممکن است بین حق بیمه (پرمیوم) پرداختی و دریافتی، سود یا زیان وجود داشته باشد.

تمام سهام اختیاری و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) دارای قراردادهای اختیار معامله به سبک آمریکایی هستند؛ در حالی که تنها تعداد کمی از شاخص‌های بزرگ، این نوع قرارداد را برای معامله دارند.

معاملات قراردادهای اختیاری شاخص‌های آمریکایی، در تاریخ پایان معاملات در سومین جمعه ماه سررسید منقضی می‌شوند، به استثنای چند مورد.

قیمت تسویه این قرارداد همان قیمت رسمی است که برای سررسید آن انتخاب شده و مشخص می‌کند، وقتی قیمت به آنجا رسید، قرارداد باید اجرا شود. هر قرارداد اختیاری که در تاریخ سررسید قیمت آن بیشتر از قیمت تسویه باشد، به‌طور خودکار اجرا می‌شود، مگر اینکه صاحب قرارداد از کارگزاری خود درخواست کند تا جلوی آن را بگیرد.

قیمت تسویه دارایی پایه (سهام، ETF یا شاخص) با قراردادهای آپشن آمریکایی، قیمت پایانی معمولی یا همان قیمت آخرین معامله قبل از بسته شدن بازار در سومین جمعه است. هنگام تعیین قیمت تسویه حساب، معاملات بعد از ساعت کاری در نظر گرفته نمی‌شوند.

 

اختیار معامله اروپایی

معاملات قراردادهای اختیار معامله، شاخص اروپایی را یک روز زودتر، یعنی در پایان معاملات روز پنجشنبه قبل از سومین جمعه تاریخ سررسید متوقف می‌کنند.

تشخیص قیمت تسویه حساب برای قراردادهای آپشن سبک اروپایی چندان آسان نیست. در حقیقت قیمت تسویه تا ساعاتی پس از باز شدن بازار منتشر نمی‌شود. قیمت تسویه حساب برای قراردادهای اروپایی به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:

  • در سومین جمعه ماه، قیمت باز شدن هر سهم برای هر شاخص به‌صورت جداگانه و در تایم‌های مختلف تعیین می‌شود. برخی از این قیمت‌ها ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت ET منتشر می‌شوند، در حالی که برخی دیگر با فاصله‌های زمانی کوتاه در تایم‌های بعدی اعلام می‌شوند.
  • در این نوع از قراردادهای اختیار معامله قیمت شاخص پایه به‌صورتی محاسبه می‌شود که گویی همه سهام در همان زمان با قیمت معاملات اولیه معامله می‌شوند. این قیمت واقعی نیست؛ زیرا نمی‌توانید به شاخص منتشر شده نگاه کنید و قیمت تسویه را از نظر ارزش چیزی نزدیک به آن فرض کنید.

نکته قابل توجه این است که معاملات آپشن سبک اروپایی ریسک‌های ویژه‌ای را به همراه دارند؛ از این رو، لازم و ضروری است که معامله‌گران پیش از هر اقدامی برنامه‌ریزی دقیقی برای رو‌به‌رویی با آن‌ها داشته باشند.

 

یک مثال از اختیار معامله آمریکایی

قراردادهای آپشن، پیچیدگی کمتری دارند. به عنوان مثال، اگر سهام، چند دقیقه قبل از زمان سررسید در روز جمعه با قیمت ۴۰.۱۲ دلار معامله می‌شود، می‌توانید پیش‌بینی کنید که اگر با ۴۰ دلار بفروشید ضرر کردید، اما اگر با ۴۰ دلار بخرید سود می‌کنید. اگر موقعیت شورت ۴۰ دارید و نمی‌خواهید با لمس قیمت اجرا شود، می‌توانید آن کال‌ها را دوباره خریداری کنید. قیمت تسویه ممکن است تغییر کند و دارایی شما با کال ۴۰ نقد شود، اما بعید است که ارزش دارایی در چند دقیقه آخر، تغییر قابل توجهی داشته باشد.

 

سخن پایانی

قراردادهای اختیار معامله (Option)، برای شما حق خرید و فروش یک دارایی با ارزش را فراهم می‌کنند. این قراردادها تاریخ انقضا دارند. همچنین، در همان ابتدای خرید این گزینه قیمت مشخصی برای خرید یا فروش تعیین می‌شود. در صورتی که تا زمان سررسید از اختیار خود برای اجرای آن استفاده نکنید، در تاریخ ذکر شده با قیمت ذکر شده اجرا می‌شود.

با داشتن این قرارداد شما حق گذاشتن معاملات خرید (Call) و فروش (Put) برای یک دارایی خاص را به دست می‌آورید. این قراردادها به دو روش آمریکایی و اروپایی در کارگزاری‌های دنیا قابل معامله هستند. هر کدام از این روش‌ها نحوه اجرای متفاوتی دارد که در این مقاله آن را شرح دادیم.

ارتباط با پشتیبانی
ارتباط مستقیم با کارشناسان حسینی فایننس شما هم به سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی و کسب سود از اون‌ها فکر می‌کنید اما نمی‌دونید چطور باید شروع کنید؟

برای دریافت مشاوره تخصصی رایگان از کارشناسان ما، اطلاعات خواسته شده رو تکمیل فرمایید.

حالت دوم

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا